Dzięcioł

W rodzinie tych ptaków, należących do rzędu łaźców, wyróżnia się 208 gatunków. Charakteryzują się dużą głową, z mocnym, dłutowatym dziobem, kształt i wielkość tego dzioba przystosowane są do kucia w drzewach i wyciągania pożywienia jakim są robaki i larwy robaków. Największym dzięciołem Europy jest dzięcioł czarny i chociaż w Polsce jest ptakiem dość rzadkim, można go nieraz usłyszeć lub dojrzeć w lasach mieszanych, a w górach w reglu dolnym. Ma czarne ubarwienie i czerwoną czapeczkę na głowie, a długość ciała dochodzi do 45 cm. Innym dzięciołem spotykanym w Polsce, też dość rzadkim i występującym na terenach wschodnich, jest dzięcioł białogrzbiety. Ptak o wymiarach ciała 26 cm i rozpiętości skrzydeł do 45 cm. Spotykany w pobliżu rzek, charakteryzuje się biało-czarnym upierzeniem i czerwoną czapeczką na głowie u samca, a czarną u samicy. Występujący głównie w lasach iglastych Karpat i Puszczy Białowieskiej dzięcioł trójpalczasty ma długość 22 cm. W odróżnieniu od innych dzięciołów czteropalczastych, posiada trzy palce, dwa skierowane do przodu, a jeden do tyłu. Jego upierzenie jest czarno-białe, z licznymi poprzecznymi prążkami na brzuchu, a u samca wierzch głowy jest żółty. Rozpowszechnionym w Polsce dzięciołem jest dzięcioł zielony, zamieszkujący jasne lasy liściaste i mieszane, nieraz spotykany w pobliżu łąk i siedzib ludzkich. Ma oliwkowozielone ubarwienie i czerwony wierzch głowy u samca. Długość ciała wynosi jest 32 cm, a rozpiętość skrzydeł 50 cm. Wszystkie dzięcioły w Polsce objęte są całkowitą ochroną.