Jaszczurka żyworodna

Jaszczurka ta, zwana również żyworódką, należy do jaszczurek właściwych i jest jajożyworodna lub jajorodna. Występuje na obszarze naszego kraju na podmokłych łąkach, leśnych polanach, przeważnie w bliskim sąsiedztwie wody. Najbardziej popularna jest w Tatrach. Długość jej ciała dochodzi do 16 cm, a połowę tej długości stanowi ogon. Ma brązowate zabarwienie grzbietu, na którym wyraźnie widać trzy rzędy okrągławych plamek oraz dwie jasne linie. Brzuch jaszczurek jest pomarańczowy lub czerwony z plamami u samców w czasie godów, a w normalnym okresie żółtawy. Samice mają odcień jaśniejszy i pozbawione są plam. Pokarmem tej jaszczurki są owady - pluskwiaki, oraz pająki, ślimaki, wije i dżdżownice. Od jaszczurki zwinki odróżnia się brakiem łusek na grzbiecie. Na przełomie maja i czerwca u jaszczurek tych występuje okres godowy, a małe jaszczurki przychodzą na świat w okresie od lipca do września. Zwykle rodzi się 6 do 8 małych jaszczurek, bywa też, że jest ich nawet 13. Długość ich ciała po urodzeniu wynosi od 3,5 do 4 cm. Jaszczurki są bardzo płochliwe, wyczuwając najmniejsze niebezpieczeństwo uciekają, często do wody, w której dobrze pływają. Mogą też wspinać się na drzewa i krzewy. Gorzej poruszają się na lądzie i zdarza się, że padają ofiarą szybszych napastników. Jaszczurki żyjące w chłodnym klimacie zasypiają na okres zimy, najczęściej już we wrześniu, i budzą się w marcu lub w kwietniu, w zależności od trwania zimy.