Mrówki

Są to bardzo znane i pracowite owady. Mrówki zamieszkują wszystkie kontynenty, występuje ich ponad 8000 gatunków, z czego w Polsce znanych jest ok.80. Długość ich ciała waha się w granicach od 0,8 do 50 mm. Ruchomy tułów mają połączony z odwłokiem silnie zwężonym stylikiem, a w głowie występuje aparat gębowy wyposażony w silnie rozwinięte żuwaczki. Na końcu odwłoka u samic znajduje się gruczoł jadowy wydzielający kwas mrówkowy. Mrówki żyją gromadnie w społecznościach o różnym poziomie organizacji. Ich gniazdem jest mrowisko, którego sposób budowania charakteryzuje dany gatunek. W mrowisku w zależności od pełnionej funkcji można wyróżnić dwie główne kasty - dojrzałe płciowo i uskrzydlone samce i samice oraz bezskrzydłe robotnice. Założycielką rodu jest królowa, zapładniana w czasie godowego lotu przez samców, które potem giną. Królowa po zapłodnieniu traci skrzydła i w nowym mrowisku składa jaja. Robotnice budują gniazda, pielęgnują larwy i poczwarki, zdobywają pokarm. Bronią też gniazda i często w poszukiwaniu pokarmu napadają na gniazda innych gatunków. Zdobywając pokarm w innych gniazdach potrafią przenosić stamtąd poczwarki, które wychowują u siebie jako kastę niewolników. Mrówki są wszystkożerne, mogą żywić się roślinami, wydalinami mszyc, czerwców, dżdżownicami. Uważane są za bardzo pożyteczne owady, gdyż niszczą szkodniki, zjadając je jako pokarm. Bardzo pożyteczna jest zwłaszcza mrówka rudnica, budująca w lasach kopce o obwodzie do 10 metrów (są one pod ochroną). Jednak trudnym do zwalczania szkodnikiem jest mrówka faraona, opanowująca siedziby ludzkie i konkurująca z ludźmi o pożywienie.